เกือบ 800 ปีก่อน พระโพธิ์ได้จากอินเดียมายังแผ่นดินจีน
ท่านได้ไปอยู่ในวังหลวงถึง 3 ปี
จากนั้นไปเก็บตัวบนเทือกเขาจินฮั้ว ฝึกวิทยายุทธจนเป็นปรมาจารย์
หลังมรณภาพ สังขารของท่าน ได้ถูกฝังที่ภูเขาเซี่ยงเก้อ
แต่ต่อมาร่างของท่านได้ถูกขโมยไป
และถูกแยกออกเป็น 2 ส่วน
ต่อมามีข่าวลือว่าผู้ใด ที่ได้ครอบครองสังขารของท่าน
จะกลายเป็นยอดฝีมือกังฟู ผู้ปกครองโลกแห่งวิทยายุทธ
นับแต่นั้นมาจึงเกิดการต่อสู้ฆ่าฟัน นับครั้งไม่ถ้วนเพื่อแย่งชิงซากสังขาร
"ศิลามืด" องค์กรลับมือสังหาร ได้ก้าวเข้าร่วมสงครามอันดุเดือด
ไม่นานนี้เกิดข่าวลือว่า ครึ่งหนึ่งของสังขาร
ตกอยู่ในมือของเสนาบดีจางไห่ต้วน
คฤหาสน์ของจางไห่ต้วน
จางไห่ต้วน
พิรุณมือสังหารศิลามืด
เล่ยปิน มือสังหารศิลามืด
จาง เหริน เฟิง บุตรชายเสนาบดี
นักเล่นกล มือสังหารศิลามืด
ราชากงล้อผู้นำก๊กศิลามืด
เหล่ามือสังหารแห่งศิลามืด
บุกคฤหาสน์ท่านเสนาบดีและ สังหารเขาและเหรินเฟิงผู้เป็นบุตรชาย
ท่ามกลางโกลาหล พิรุณได้พบสังขารของพระโพธิ์
และหายตัวไปโดยไร้ร่องรอย
ไม่กี่ปีต่อมา...
เมืองหลวง
เถ้าแก่เนี้ยจ๊ะ
ข้าได้ข่าวว่าท่านมีบ้านให้เช่าอยู่
แต่ก่อนบ้านหลังเนี้ย ท่านหมอหวงพักอยู่
แต่ปีที่แล้วท่านย้ายกลับไปบ้านเดิม
ตั้งแต่นั้นมาบ้านหลังนี้ก็ว่างมาตลอด
บ้านหลังใหญ่โตเชียวเนี่ย
อยู่คนเดียวเหรอจ๊ะ
จ้ะ
ค่าเช่าก็ 3 ตำลึงกับ 2 อีแปะ
ถ้าเจ้าตกลงตอนนี้ ข้าคิดแค่ 3 ตำลึงพอ
นี่จ้ะมัดจำล่วงหน้า 3 เดือนเลย
ดีๆ งั้นพรุ่งนี้ข้าเอาสัญญาเช่ามาให้นะ
ลืมไปยังไม่ได้ถามชื่อเจ้าเลยอ้ะ
ข้าเซิง จิง
ใครที่นำหัวของพิรุณ
มาส่งที่ริมน้ำ ในเขตเมืองลั่วหยางได้ละก็
รางวัลคือตำลึงทองถึง...
5 หมื่น
"ทั้งยังจะได้อีก 85,000 ตำลึงเงิน"
ที่พิรุณพกติดไปกับตัวนาง
เอาอิฐใหม่วางตรงนั้น
แล้วขนอิฐเก่าออกไปให้หน่อยนะ
ช้าก่อน
แต่ใครล่ะมีสิทธิ์ครอบครอง สังขารท่านโพธิ์
ในเมื่อกฎมีอยู่ ใครที่เจอก็ต้องเป็นสิทธิ์ของผู้นั้น
ไม่ต้องขู่ให้เสียเวลา
เราไม่กลัว
ศิลาดำ
หากเราได้สังขารของท่านโพธิ์มา
เรามีสิทธิ์เก็บไว้เอง
ระวังหน่อย
ค่อยๆ นะ
ตู้ 4 ใบวางชิดผนัง
โต๊ะเครื่องแป้งไว้ข้างใน
นี่พิรุณไปจากเมืองชานสีแล้ว
นางกำลังมุ่งหน้าลงใต้
อีกไม่กี่วัน
นางก็จะเข้าใกล้เมืองฮูโจว
ข้าใบนึงข้าด้วยๆ
ข้าเต็มใจเป็นสะพานหิน
ทนตากลมตากฝน 500 ปี
ศิลาดำคืออำนาจ ที่แฝงอยู่ในราชสำนัก
ว่ากันว่าพวกเขากุมชะตาชีวิต ของใครต่อใครมากมายหลายคนนัก
ทั้งข้าราชการและขุนนางทุกคน ล้วนอยู่ในกำมือพวกเขา
ได้ข่าวว่าตอนนี้สังขารท่านโพธิ์
ตกอยู่ในมือของพิรุณ
แต่เพลงดาบวารีไหลของนางนั้น
ว่องไวไร้ที่ติ
ทะลวงฟันไม่นับ
เหยื่อจึงดูเหมือน โดนห่าฝนเชือดเฉือนร่าง
เราต้องร่วมมือกันฆ่านาง
แล้วตำลึงเงินนั่น แบ่งกัน
เดี๋ยว พี่สาว
เจ้าคิดว่าวรยุทธเจ้าล้ำเลิศ
แต่วันใดที่ก้าวเข้าสู่โลกยุทธจักร เจ้าไม่มีวันถอนตัวได้แน่
พวกเราจะไปรอเจ้าอยู่ในนรก จำคำข้าไว้
ก่อนจะทำการผ่าเปลี่ยนโฉมหน้าให้เจ้านี่
ข้ายังมีเงื่อนไขอยู่อีกเรื่องนึง
ข้าต้องรู้ว่าทำไมเจ้าจึงจะทำแบบนี้
คืนนั้น...
ข้าแบกซากไปที่สะพาน
ตอนกำลังจะออกนอกเมือง
เจ้าฆ่าพ่อของข้า
เขาคือจาง เหริน เฟิง บุตรชายของท่านเสนาบดี
แปลกที่เขายังไม่ตาย
ข้ามาสายตามเคย
ชีวิตคนใช่สุขเสมอ
ตายใช่เจ็บปวดเสมอ
นั่นครั้งแรกที่ข้าพบผู้ทรงปัญญา
เจ้าซีนะคือพิรุณ
มี 4 ดาบของเจ้า ยังไม่สมบูรณ์เท่าไหร่
แล้วไง
ข้าห่วงว่าซักวัน
เจ้าจะเจอปรมาจารย์ตัวจริง และจะโดนเขาสับเป็นชิ้นๆ
หันหน้ามานี่
มองข้า
ข้ามองเจ้าอีกไม่ได้
อีกไม่กี่วัน
ข้าจะได้เป็นพระจริงๆ แล้ว
แล้วเพิ่งบอกข้าตอนเนี้ยนะ
อยู่กับข้าร่วม 3 เดือนเพื่ออะไร
หลังจากกันวันนี้
ข้าจะสวดภาวนาให้เจ้าทั้งวันทั้งคืน
ขอพระพุทธองค์ให้อภัยเจ้า
ให้เจ้ารู้จักปล่อยวาง
หันมาแสวงหาธรรมะ
ปล่อยวางต่อความทุกข์ทั้งหลายในโลก
พ้นห่วงทั้งปวง
จนค้นพบนิพพาน
ปล่อยวาง...
เจ้าปล่อยวางได้เหรอ
ข้าจะฆ่าทุกคนในวัดที่เจ้าไปอยู่
ไม่ว่าผู้เฒ่าผู้แก่รึเด็กน้อย จะต้องตายกันให้หมด
ช้าก่อน
วันนี้...
ข้าจะตัดกรรมที่ตามผจญ
และผูกพันระหว่างเรา
ปกปิดจุดอ่อน
ใช้แสงและเงา
มองทะลุความมืด
กร้าวแม้จำนน
4 ท่านี้ใช้สยบกระบี่ของเจ้าได้
เจ้าตายแน่
แทง
ถึงวาระแล้ว
หากเจ้าสามารถวางดาบ ในมือของเจ้าลงได้
และละทิ้งเส้นทางนี้
ข้าจะสุขใจที่เจ้า...
ฆ่าข้าเป็นคนสุดท้าย
สังขารท่านโพธิ์
นำไปที่วัดยุ่นเหอในหนานจิง
มอบให้กับพระองค์นึง ชื่อหลวงพ่อลวงตา
ความลับของสังขาร...
หมอ...
ข้าต้องการใบหน้าเรียบๆ
จะได้อยู่อย่างหลบซ่อนในเมืองได้
ใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วไป
คิดให้ดี
หลังจากดื่มยานี่เข้าไปแล้ว
เจ้าจะกลายเป็นอีกคน
ข้าไม่ต้องการเห็นหน้านี้อีกเลย
เริ่มแรกข้าจะหาแมลงมีพิษบางชนิด
ใส่ไปในโพรงจมูกของเจ้า
ยาจะล่อพวกมัน ให้ไปที่กระดูกโหนกแก้ม
และมันจะกัดกินกระดูกส่วนนึง
จากนั้นข้าจะผ่าเปิดใบหน้าของเจ้า ให้พวกแมลงออกมา
แล้วใช้ด้ายทองเย็บบาดแผล
จากนี้ไป 3 เดือน การผ่าตัดก็จะเสร็จสมบูรณ์
ป้ายหลุมศพเซิง จิง
ตอนอายุซัก 6 ขวบ เขาคอยฟัง ข้าสวดมนต์ท่องมนต์อยู่เป็นประจำ
พออายุสิบขวบเขาก็ไปเส้าหลิน
ฝึกฝนเล่าเรียนวิทยายุทธ
นั่นเมื่อ 27 ปีมาแล้ว
พระทุกรูปภายในวัดเส้าหลินต่างก็พูด
ว่าเขาคือปรมาจารย์อันดับหนึ่ง
ด้านคำสอนและวิทยายุทธ
อาจารย์
ก่อนตายเขาพูดขึ้นว่า
ถึงวาระแล้ว
หลักทางพุทธช่วยเฉพาะ ผู้ที่แสวงหาการรู้แจ้ง
พ้นวาระก็เสียโอกาส
หากไม่ถึงวาระ
พยายามไปก็เหนื่อยเปล่า
แล้ว...
"ข้าเต็มใจเป็นสะพานหิน"
"ทนลมทนฝน 500 ปี"
หมายถึงอะไร
ก่อนพระสาวกรูปนึง จะกลายมาเป็นสงฆ์
เขาได้พบกับหญิงงามนางนึง
และหลงรักนางหัวปักหัวปำ
พระพุทธองค์ตรัสถามว่า เจ้ารักนางมากขนาดไหนเล่า
เขาก็ตอบว่า
เขายอมเป็นสะพานหิน
ทนลม 500 ปี
ทนแดด 500 ปี
และทนฝน 500 ปี
ขอเพียงให้นางผู้นั้น ก้าวเดินข้ามสะพานนั่น
เขาก็ดีต่อเจ้าไว้มากนะ
ใช้ชีวิตให้ดีเถอะ
หากว้าวุ่นใจ
แวะมาเยี่ยมข้า
รับส่งจดหมายส่งของ
ในเมืองสิบเจ็ดเหรียญ
ไกลไม่เกิน 3 ลี้ 20 เหรียญ
ข้ามเมือง หนึ่งตำลึงทอง
เจียงเฉิง รีบเอาโสมนี่
ไปส่งที่บ้านหลิวให้ข้าหน่อยนะ พอดีแม่เขาใกล้ตาย
โสมนี่จะต่ออายุให้นางได้อีกหน่อย
ได้เลยไม่มีปัญหา
รีบนะ
มาส่งมา
ท่านป้า
นี่ค่าเช่าเดือนนี้
ขอชาซักถ้วยได้มั้ย
ได้สิ
อากาศแบบเนี้ย จิบชาเป็นดีนักแล
นี่
ผ้าท่านร่วง
มาข้าช่วย
ขอบใจนะ
แค่นี้เล็กน้อย
นั่นน่ะ เขาชื่อว่าเจียงเฉิง
เพิ่งย้ายมาอยู่เดือนที่แล้ว
ทำอาชีพรับจ้างส่งของ
แถมยังเป็นคนโสดเหมือนๆ เจ้า
แต่อีกหน่อยคงไม่ใช่แล้วละ
คืนเนี้ยข้านัดแนะคนไว้ให้แล้วนะ
เดี๋ยวก่อน
ข้าบอกข้าไม่ไปไง
เจ้าไม่ไปข้ามีหวังซวยสิห๊า
รับเงินเขามาอีกแล้วใช่มั้ย
เขาถ่อมาจากสะพานสิบลี้ เพื่อมาดูหน้าเจ้า
เจ้าลองเห็นเขาก่อนซี้
หากเจ้าไม่ชอบเขา ลุกกลับเลยก็ได้
ข้าจะกลับละ
กลับได้ไงเจ้าเพิ่งมาอ้ะ
คนนั้นใช่รึเปล่า
ข้าไม่ชอบ
เอาเถอะ ถ้าเจ้าไม่ชอบพ่อค้าเขียงหมู
งั้นอาโจวที่ขุดหน่อไม้ขายนั่นล่ะ
รึกุลีซู่นู่น
อาฟ่างชาวนาล่ะสนมั้ย
ข้าจะกลับจริงๆ ล่ะ
ไปรับสตางค์เขามากี่เจ้าเนี่ย
คนไหน
ที่ไม่ได้มานี่เพื่อให้ท่านหาคู่ให้
ข้าก็รู้ว่าท่านทำเพื่อข้า
แต่ขอทีเถอะที่หลังอย่าทำอีก
อาจิง
ท่านป้า
คืนนี้เรากินไรดี
นี่อาเฉิง ป้าถามอะไรเจ้าหน่อยสิ
ร้านน้ำมันเจ้าอ้วนเฉิน
ตุลาการฉือโจว
แสนห้าหมื่นตำลึงเงิน
นายอำเภอหังโจว
หนึ่ง...
เฉินอ้วน ยังแน่เหมือนเดิมนะ
เล่ยปิน
มาไวจังเจ้า
นกเจ้ายังอยู่อีกเหรอเนี่ย
เจ้า...
ต่อให้เจ้าตายไป
นกข้าก็จะยังอยู่
ถ้าขืนเจ้า...
ยังคอยแกล้งนกของข้าอีก...
ข้าฆ่าเจ้าแน่
หัวหน้า
นี่บัญชีเดือนนี้
แจงตัวเลขเงิน ที่พวกขุนนางส่งส่วยมาให้เรา
ได้ข่าวที่อยู่พิรุณมั้ย
กว่าปีนึงแล้ว
ที่พวกสายลับเราตามดู ทุกจุดสำคัญๆในเมืองหลวง
ข้าว่านางออกจากเมืองหลวงไปแล้วแน่ๆ
แล้วซากท่านโพธิ์อีกครึ่งนึงล่ะ
บางคนว่าตกอยู่ในมือของสำนักขงถง
บางคนก็ว่ายังอยู่ในเมืองหลวง แต่อยู่กับจางต้าฉิง
รีบไปสืบมาด่วนเลย
ได้
อีกเรื่อง ตัวแทนพิรุณได้ถูกเลือกไว้แล้ว
ตอนนี้นักเล่นกล ตามนางจนเจอเรียบร้อยแล้ว
นางอยู่ที่ไหน
เหอเป่ย
ตงโจว
นางมีความผิด
ข้อหาฆาตกรรมคนถึง 3 คน
เพราะไม่เต็มใจวิวาห์กับ หวังฉงลี่คู่หมั้นของนาง
นางจึงแอบพกกริชติดตัวไว้
ในคืนวันวิวาห์ของนางเอง
เพื่อฆ่าหวังฉงลี่และพ่อแม่เขา
คดีนี้คือฆาตกรรม โดยการไตร่ตรองล่วงหน้า
ไม่ควรได้รับความปรานี
ศาลจึงตัดสินให้ประหารนาง
โดยทำพิธีในวันพรุ่งนี้
นี่มื้อสุดท้าย เจ้ารีบกินๆ ซะ
ทำอะไรอ่ะ
อะไร
เขียนไป เอายังงี้ละกัน
แขนขาของนางฆาตกรเย็นชืดทั้งหมด
ชีพจรนางไม่เต้นด้วย
สาเหตุล่ะ
ก็...กินยาพิษหนีโทษตัดหัว
ยืนยันการตายนางแล้ว
ศพฝังได้เลย
แจ้งญาตินางให้มารับศพไป
พวกเจ้าเป็นใคร เอาข้ามาฝังลงโลงงี้ได้ไง
นี่คือผงเต่าบก
พอเข้าสู่ร่าง
20 ชั่วโมงถัดไป
มันจะเหมือนกับว่าเจ้าน่ะ ตายไปแล้วจริงๆ รู้ไว้ซะ
ผงเต่าบ้าบออะไร
รู้มั้ยมันน่ากลัวขนาดไหน
ข้าอาจแลดูเหมือนตาย
แต่หูข้าได้ยินทุกสิ่งทุกอย่าง...
ตั้งแต่วันนี้ไป
ข้า...คือพ่อของเจ้า
ศิลาดำ คือแม่ของเจ้า
ข้าจะสอนวิทยายุทธกับเพลงดาบให้เจ้า
เจ้าตายไปแล้วหนนึง
จะร่วมกับเรารึตายซ้ำ เลือกเอาเอง
ว้า ตกอีกแล้ว
เร็วรีบเก็บข้าวของ
ผ้าผ่อนรีบเก็บให้หมด โดนฝนเดี๋ยวจะซีด
ช่วยข้าหน่อย
ท่านป้า
อุ๊ย ตกซะแล้ว
ดูสิตกแล้ว มาๆ ช่วยข้าเก็บหน่อย
มาๆข้าช่วยเก็บ
เดี๋ยว รอข้าด้วยรอข้าก่อน
ดูซี้ตกยังงี้คงพักใหญ่แน่
อย่ามัวยืนข้างนอกเลย เข้าข้างในมาจิบชาเถอะ
จิบชา...
ก็เข้าท่าดีนะ
จิบชาร้านข้าเข้าท่าอยู่แล้ว
สะกิดนางพาเข้าร้านข้าเลย
สะกิดนางเหรอ
ข้าก็ชอบเหมือนกัน
อ๋อวันนี้ขอบใจนะ
เฮงซวยเอ๊ย
ไหงไม่ตกนานหน่อยวะ ดูดิ๊นึกว่าจะได้ลูกค้าเข้าร้านมั่งนั่นสิ
ตกอีกหน่อยก็ไม่ได้เหนื่อยรึไง
เจ้าว่าเจียงเฉิงน่ะเป็นไงมั่ง
หมายความว่าไง
ก็พักหลังเนี่ย
เขามาถามข้า เรื่องเจ้าบ่อยจะตายชักเหรอ
เขาอยากรู้อะไร
อย่างเจ้าอายุเท่าไหร่ แต่งงานกะใครรึยัง
ถามเกี่ยวกับครอบครัวของเจ้า
พอเขาเอ่ยปากถามข้าปุ๊บนะ
ข้ารู้ทันทีเลยว่าเขาคิดอะไรอยู่
แล้วเขาคิดอะไรล่ะ
โธ่เอ๊ย เจียงเฉิงน่ะเป็นโสดแถมยัง...
นี่ป้า
เลิกเป็นแม่สื่อซะทีเถอะ
โทษนะข้าพูดตรงไปหน่อย
แต่ผู้หญิงง่ะ
สำคัญที่สุดคือหาผู้ชายดีๆได้ซักคน...
ได้เลย
ค่าแรงข้า
จ่ายมา
ขอบคุณมาก
สะพานสิบลี้
ตรอกกำแพงแดง พ่อค้าฟู่...
พี่ชาย ท่านใช่พ่อค้าเนื้อฟู่มั้ย
ผู้เฒ่าผมขาวคนนึง วานข้าเอาจดหมายมาให้
3 หมัด
ไอ๊หยาไหงรีบเก็บนักล่ะ
ก็ฝนจะตก
เรื่องเล็ก นี่
ข้าสวดมนต์แล้ว รับรองมีคนมาช่วยเจ้าแน่
อ้อโอม นะโมท่านเจ้าขา
ฟังป้าไก๊สวดด้วยเถิดเพี้ยง
เอ้าเจียงเฉิง เอ้าเจียงเฉิง จงโผล่มาเดี๋ยวนี้
ไร้สาระจริงจริ๊ง
เร็ว หาผ้าคลุมบะหมี่
ท่านป้า
เผอิญข้าผ่านมาให้ข้าช่วยเก็บให้นะ
ตาไปโดนอะไรมา
มีคนวานข้า เอาจดหมายไปส่งคนบ้า
หมอนั่นเลยชกข้าเปรี้ยงเข้าให้
ไงจ๊า
รับรองวันเนี้ยฝนตกอีกพักใหญ่แน่
เข้ามาในร้านจิบชาก่อนอ๊ะป่ะ
อย่าเลย
ข้ากินน้ำมาพุงยังกางอยู่เลย
ท่าน...
ไม่นึกอยากจิบชาหรอกใช่มั้ย
เสียดาย
ดูสิเลยตายเลย
ข้าผ่านมาพอดีเลย
ให้ข้าช่วยเก็บนะ เจ้าเพิ่งมาเหรอ
นางไปไหนล่ะ
นางวานให้ข้าช่วยดูแผงของนางให้ที
แล้วดูซิหายไป 4ชั่วโมงแล้วเนี่ย
มาก็ดีแล้ว ช่วยเก็บให้หน่อย
อาจารย์
บอกข้าหน่อยว่า
ข้าดวงดีพอจะเริ่มชีวิตใหม่
ได้โปรดบอกข้าหน่อย
ว่าจะเริ่มต้นใหม่ได้จริงๆมั้ย
ไป
คนตายจะเบิ่งตามองดูคนเป็น
จิตใจที่อาวรณ์ถึงอดีต
ถึงปัจจุบันและอนาคต
ย่อมไม่อาจบรรลุได้
อนาคตกลายเป็นปัจจุบัน
ปัจจุบันย่อมกลายเป็นอดีต
จงละ 3 ข้อนี้
เจ้า อย่าพะวง
ข้าผ่านมาพอดีให้ข้าช่วยเก็บให้นะ
-ท่านป้า -อย่าเก็บไม่ต้องเก็บให้
ทำไมล่ะไม่งั้นมันก็เปียกหมดสิ
ให้มันเปียกไป
คอยมาหาข้าทำไม
ข้า...
ทำไมถึงคอยโฉบมาหาข้า
ข้าขอถามอะไรหน่อย
เจ้าต้องตอบมาก่อนฝนจะหยุดตก
ข้าจะถามเพียงครั้งเดียว
เจ้าพร้อมใจรึไม่
ท่านว่ายังไงนะ
เจ้า...
อยากแต่งงานกับข้ามั้ย
หนึ่ง กราบไหว้ฟ้าดิน
สอง คำนับบุพการี
ข้ามข้อนี้เพราะพ่อแม่พวกเจ้าไม่อยู่แล้ว
คำนับกันเอง
ทีนี้ทั้งสองคนก็เข้าหอกันเลย
6 เดือนต่อมา
ให้ช่วยอะไรมั้ย
ไม่ต้อง
ที่รัก
เจ้าใช้มีดเก่งจริงๆ
ตัดเต้าหู้เนี้ยบขนาดนี้ข้าไม่เคยเจอแฮะ
เจ้า...ไปซื้อซีอิ๊วที่ร้านหัวมุมทีไป๊
เสร็จแล้วไปร้านข้าวเอาข้าวสารมา 5 ชั่ง
ข้าจ่ายตังค์ไปเรียบร้อยแล้ว
เจ้าแค่ไปหอบกลับมา
ยังไม่ไปเหรอ
แค่ 5 ชั่งพอนะ
ถึงข้าวถูกก็อย่าซื้อเยอะ
5 ชั่งเหรอได้
ร้านน้ำมันเฉินอ้วน
มืออาชีพซัดมีดหนเดียว
เป็นรายที่ 4 ในรอบ 6 เดือน
นี่คือดาบของเจ้าอ้วนเฉิน
เจ้าคนที่ฆ่าไม่ได้ใช้มีดหรอกใช้ดาบ
ใครก็ตามนั่นใช้ดาบเหมือนใช้มีด
ใช้ดาบได้คล่อง เหมือนมีด
เพื่อปกปิดตัวตน
จะใช่พิรุณรึไม่
ไม่ใช่นาง
นางไม่ใช้กลวิธีนี้
พวกมันเอาอะไรไปบ้าง
บันทึกทั้งหมด
กับบัญชียอดเงิน ที่พวกขุนนางจ่ายมา
มีข่าวสังขารท่านโพธิ์บ้างรึเปล่า
เราเพิ่งได้รับจดหมาย ที่ทางเหอหนานส่งมา
คงถงส่งมือสังหารออกไป 2 คน
ข้าว่าพวกเขารู้ว่าสังขารอยู่ที่ไหน
พวกเขากำลังไปเมืองหลวง
อีกเดือนนึงจะถึง
รู้มั้ยพวกเขาจะไปเจอใคร
คิดว่าน่าจะเป็น จางต้าฉิงแห่งสหธนาคาร
หัวหน้า
ตอนนี้มีเล่ยปินคนเดียว ที่อยู่ในเมืองหลวง
ท่านว่าเขาจะเอาชนะ มือสังหารถึง 2 คนได้งั้นเหรอ
สมุนไพรสามตำลึง
ค่าบ้าน 3 ตำลึงสอง...ชั่ง
ค่ารองเท้า 7 ชั่ง
ค่า...น้ำมันครึ่งตำลึง
เลิกอ่านเถอะ เดือนเนี้ยใช้เงินเกินแล้ว
นี่เดือนหน้าเราก็ต้องจ่ายภาษีแล้วด้วย
เกือบลืมแล้วซี
นี่ เป็นตั๋วเงินของครึ่งปี
ข้าเก็บทีละนิดละนิด
ได้15 ตำลึง 7 ชั่ง
พรุ่งนี้ไปขึ้นเงินได้เลย
ถ้างั้นพรุ่งนี้ข้าจะไปธนาคารละกัน
เฮ้สมมุติถ้ามีตำลึงเงินซัก 8 แสน
เจ้าจะเอาเงินไปทำอะไร
ขืนมี 8 แสนตำลึงเงิน
เจ้าคงไม่ยอมอยู่กับข้าแน่
ไหงงั้นล่ะ
ก็เพราะเจ้าคงกลัวว่าข้าจะคิดว่า
ที่เจ้ายอมแต่งกะข้าก็เพราะเงินน่ะซี
สหธนาคาร
เดี๋ยวข้าไปขึ้นเงินก่อนนะ
รอตรงเนี้ย
เอ้า นี่นะเงินของท่าน
-ขอบคุณ -รับไปเถอะ
พวกเราลงมือ
อย่าโกรธนะท่าน นี่ของขวัญ ขอมอบให้ท่านโปรดรับไว้เถอะ
ห้องลับอยู่ไหน
นายท่าน นั่นเห็ดหลินจือเชียวนา
เขาว่ากินเห็ดเนี่ย จะอายุยืนนะท่าน
บอกมาซิ มีใครเอาซากศพมาฝากมั้ย
ไม่ ซากศพครึ่งซากสิ
ไม่มีหรอกท่าน เรารับฝากแต่พวกเงินกับทอง
ไม่ได้รับฝากซากศพโจร บุกปล้นธนาคาร
- ตำรวจ -รีบตามตำรวจเร็วเข้า
ตามตำรวจเร็วเข้า
ไม่ต้องกลัวข้าเอง
ลูกพี่ นางผู้นี้ไม่ธรรมดาจริงๆ
พี่น้องเรามาที่เมืองหลวงนี่ เพราะมีธุระต้องรีบมาทำ
ขอโทษที่ทำเจ้าเคือง
ในเมื่อเจ้าไม่มีส่วนด้วย
ดังนั้น เชิญกลับไปเถอะถ้างั้น...
ข้าลุยละ
ฆ่านาง
ไปเร็ว
เร็วเข้าพวกเรา อย่าให้มันหนีไปได้
หยุดนะ อย่าคิดหนี
จับพวกมันให้หมด
ถอยไป ถอยไป
เจียงเฉิง...
มา เรากินข้าวกันเถอะ
เจ้าไม่อยากรู้เรื่องเหรอ
มันไม่ใช่เรื่องใหญ่
ต่อให้เจ้าเคยเป็นจอมโจรมาก็เถอะ
ตอนนี้เจ้าคือเมียข้า
หอมน่ากิน
วันนี้มีลูกชิ้นเนื้อตุ๋นกับผักนะเนี่ย
เดี๋ยวข้าตักให้
ข้าจะถามอีกครั้งเดียว ใครอีกที่รู้เรื่องสังขารท่านโพธิ์
ก็บอกแล้วไง
สำนักคงถงพูดกันว่า
ตอนนี้สังขารโพธิ์อยู่ในครอบครอง ของนายธนาคารจางต้าฉิง
เจ้าก็เลยแกล้งทำเป็นเข้าปล้นธนาคาร
เจ้าไม่ต้องกลัว
อีก 3-4 วันก็หาย
ไหนบอกข้าซิผู้หญิงที่สู้กับพวกเจ้า นางสู้ด้วยมือเปล่าใช่มั้ย
นางจงใจใช้มือเปล่า
ตอนหลังสุดเจ้าทำอะไรนาง
แทง
นางแย่งดาบจากเจ้ายังงี้รึเปล่า
ท่านรู้ได้ไงเนี่ย
ไหนบอกซิ เพราะอะไรเจ้าถึงตาบอดได้
ท่านสังกัดหน่วยงานไหน
ทำไมลากตัวข้าออกจากคุกมาที่นี่ได้
ข้าบอกทุกอย่างที่รู้แล้ว
บอกพลอยฟ้า เล่ยปิน แล้วก็นักเล่นกล เจอกันที่เมืองหลวง
ครับ
ทีนี้ดูกลเด็ดของข้า
กระบอกไผ่
ชาม
น้ำ
ดูนะ
ไป
ไงหายไปไหนแล้วอ้ะ ดู
มา
โห
เหลือเชื่อจริงๆ เลย
เอ้า ทีนี้คอยดูกลเสกเหล้า กลายเป็นน้ำแข็ง
ที่ข้าเพิ่งเรียนมาหมาดๆ นะ
ผู้เฒ่าเหลียน ท่านเสกเหล้าให้เป็นน้ำแข็งได้ป่าวล่ะ
ก็เคยทำอยู่ สมัยข้าเด็กๆ อ่านะ
แล้วเดี๋ยวนี้ทำไม่เป็นแล้วรึไง
นั่นดิ
เพราะเดี๋ยวนี้อะไรๆ ที่ข้าทำได้...
คือของจริงล้วนๆ
จะคุยเรื่องเชือกบินอีกสิ
โธ่เอ๊ย เชือกบินน่ะมันแค่เรื่องเล่า
จริงๆในโลกนี้มันมีซะที่ไหนเล้า
รึพวกเจ้ามีใครเคยเห็นแล้ว
ไม่เคย
เจ้าอยากเห็นเชือกบินได้ มานานแล้วไม่ใช่เหรอ
บินไป
ไป
เจ้าต้องชำนาญจริงๆ ถึงจะมีปัญญาปีน
ทำได้มั้ยล่ะ
ปีนได้สิข้า
อะไรวะ
นี่ของเก๊นี่
หุ่นไล่กาน่ะ
เขาไปไหน
ข้ามีธุระต้องไปทำนิดหน่อย
แล้วจะกลับมาเมื่อไหร่
ถ้าราบรื่นดีก็2-3วัน
ข้าเอาบะหมี่ขึ้นไปตากบนหลังคานะ
พรุ่งนี้เช้าอย่าลืมไปเอาลงมาล่ะ
เสื้อผ้าสิเขาถึงตากกัน ใครเขาตากบะหมี่มั่ง
เชื่อสิหนนี้ดีแน่
บะหมี่ตากลมเนื้อจะไม่ยุ่ย
ต่อให้เจ้าต้มนานขนาดไหนก็เถอะ
รีบๆ กลับละกัน
ลูกเรารอพี่มาต้มหมี่ให้กิน
มือเย้นเย็น
เจ้าอยากย้ายกลับไปฉางโจวนี่ใช่มั้ย
ถ้างานข้าราบรื่นละก็...
พอข้ากลับมา
เราจะไปจากเมืองหลวงด้วยกัน
อาจจะหาเปิดร้านบะหมี่ที่ฉางโจว
ไม่ต้องร้านใหญ่มากตกลงมั้ย
จริงเหรอ
แม่นาง
มานี่เถอะ
เจ้าจะไปไหนเหรอ
มานี่มะ
เร็วเข้าไปเร็ว
ไหงงี้ล่ะจริงๆ เล้ย
อาจิง มาถูกจังหวะพอดีเลย
อ้ะห่อนี้นะ เอากลับบ้าน
ไปทอดใส่พุทรา กานพลู น้ำผึ้ง แล้วเหยาะน้ำส้มสายชู
แล้วกินครั้งละชามหลังหมดประจำเดือน
ข้ากินได้เหรอ
นี่สูตรลับเชียวนา สูตรนี้ชื่อว่า ดกหัวปีท้ายปี
ที่รัก
ไหงกลับแต่วันเลยล่ะ
พอดีข้าลืมของน่ะ
เผอิญข้าหิวนิดๆ
เลยจะมาหาของกิน
ที่รัก
รองเท้าข้าขาดแล้วเนี่ย
ถอดวางไว้ก่อนละกัน พรุ่งนี้ข้าจะซ่อมให้
เป็นไรเหรอ
น้ำมันแพงขึ้น
งั้นจุดเทียนแทนเถอะ
ใช่นางเหรอ
หน้านางเปลี่ยนได้ แต่รังสีนางเปลี่ยนไม่ได้แน่
รังสีเหรอ
ที่เห็นก็แค่แม่บ้านธรรมดา นั่งซ่อมรองเท้านี่
รังสีรังเสออะไร
ท่านพูดถูกแล้ว รังสีนางยังคงอยู่
แต่อำมหิตน้อยลง
เจ้าตาถั่วสิท่า
ชอบเขาคนนี้ขนาดหนักเหรอ
รึผู้ชายคนไหนก็ใช้การได้หมด
ใช่พิรุณตัวจริงรึเปล่าเนี่ย
นี่เป็นฝีมือหมอหลี่แน่นอน
ทำไมเหรอ
รึว่าเจ้า...ไม่ชอบหน้าเก่าแล้ว
เจ้าล่ะใส่หน้ากากเพราะอะไร
ไม่ชอบหน้าตัวเองใช่มั้ย
ฆ่าเจ้าอ้วนเฉินแล้วเอาบันทึกไปใช่มั้ย
ถ้าหากข้าทำ
เจ้า...สองคนป่านนี้ตายไปนานแล้ว
อยากปะทะกับเราสิท่า
ฟังดูน่าสนุกนะ
คืนสังขารมาแล้วเราจะไว้ชีวิตเจ้า
แต่ถ้าหากเจ้าขัดขืนละก็
ข้าจะฆ่าสามีเจ้าก่อนเพื่อน
แล้วตามฆ่าทุกคนที่เจ้ารู้จัก
ปิดฉากด้วยตัวเจ้า
ถ้าข้าขอแลกกับบางสิ่งบางอย่างล่ะ
แลกอะไร
ข้ากับสามีข้า
หลงมันขนาดนั้นเชียวเหรอ
ถ้าเจ้ายอมช่วยข้า ตามสังขารอีกครึ่งที่เหลือ
ข้าก็จะยอมปล่อยเจ้าไป
สำนักคงถงรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน
และอีกไม่กี่วัน พวกเขาก็จะถึงเมืองหลวง
ช่วยข้าชิงสังขารส่วนที่เหลือ แล้วเราเป็นอันเจ๊ากันไป
อย่าได้คิดหนี
เจ้าจะโดนจ้องตลอดแหละ
ปวดชะมัดเลยข้า สงสัยรักษาไม่หายแน่เลย
ที่จริงข้าก็อยากหลบไปรักษาตัว
แต่พอศิลาดำส่งสัญญาณไป ข้าก็ต้องกลับมาฆ่าคนอีก
นี่
ไหนบอกซิถามจริงๆ ทำไมเจ้าไป
เป็นเพราะสังขารท่านโพธิ์ รึว่าเป็นเพราะเขา
ทางสายนี้เมื่อก้าวเข้ามาแล้ว เจ้าไม่มีวันหนีพ้นได้หรอก
ห้ามนึกเสียใจ ทั้งไม่มีทางออก
ข้าชอบชีวิตข้าตอนนี้
เอาละ
อีกสามวันเจอกันที่โรงเตี๊ยมยั่วหยาง
คฤหาสน์เฟิ่ง
หนึ่งล้านตำลึงเงิน
สองล้านตำลึงเงิน
สามล้านตำลึงเงิน...
ท่านบอกข้าเองเข้าศิลาดำแล้วหนียังไง
ไม่มีพ้นแล้วทำไมยังปล่อยนาง
เจ้ากำแหงมาก ที่กล้าเอาดาบจ่อท้ายทอยข้าแบบนี้
เรามีเหตุผลที่คัดเลือกเอาเจ้าเข้ามา
เอาสิไม่โจมตีล่ะ
ฆ่าข้าสิ
แล้วเงินตั้งหลายล้านตำลึงนี่
กับเงินส่วยจากพวกขุนนางทั้งหลาย จะได้กลายเป็นของเจ้าทั้งหมด
อีกทั้งจะได้มาแทนที่ข้า
ข้ารู้...ว่าใครครอบครองสังขาร จะได้เป็นจ้าวแห่งโลกวรยุทธ์
หากท่านสามารถศึกษา วิทยายุทธจากสังขารนั่นได้...
ก็สอนให้ข้าด้วยสิ
เจ้าใส่เสื้อผ้าแล้ว...ไปซะ
หากเรายังไม่ได้สังขารท่านโพธิ์มา
จงอย่าเล่นงานเซิงจิงกับสามีนาง
ชอบเวลาเจ้านอนซบอกข้าเงี้ย
สหธนาคาร
ดาบม่วงดำ และเป็ดน้ำของกงตงมีชื่อลือลั่น
แต่ไม่ใช่บุคลิกของทั้งคู่แน่
เป็นอาจารย์กับลูกศิษย์
แล้วดันกลายเป็นผัวเมีย
ตลกสิ้นดีเลย
ขืนทุกคนเอาตามอย่าง
ป่านนี้เราต้องแต่งงานกันเองไปแล้ว
ในเกี้ยวนั่นคือจางต้าฉิงแห่งสหธนาคาร
เขาป่าวประกาศ ให้เงินรางวัลตั้งล้านตำลึงเงิน
สำหรับสังขารพระโพธิ์
รวยน่าดู แต่เสียอย่างเดียวดันขาพิการ
แผนการคืนนี้
คือบุกห้องกลางสหธนาคาร
เจ้าสองคนจะต้องโจมตี
อย่าลืมนำสังขารอีกครึ่งมาด้วย
ไม่เข้าใจจริงจริ๊ง
ว่าทำไมหญิงนางนึง
ที่ชื่อเสียง ทำเอาโลกยุทธจักรสะเทือน
ถึงได้แต่งงานกับ ยาจกอัปลักษณ์ไม่มีดีซักอย่าง
ลองหน่อยมั้ยรับรองอร่อยน่า
ข้าตามอยู่ 3 วัน
ทุกๆวันเขาอาบน้ำม้า กับคอยเก็บกวาดมูลของมัน
เรื่องน่าสนใจเรื่องเดียวที่เขาทำ
คือเมื่อตอนเช้าวันนี้ เขาไปซื้อหินลับมีดก้อนนึง
พี่ชาย
ข้าเอาก้อนเนี้ยแหละ
เป็นคนไม่มีดีเลยซักเรื่องเดียว
ทิ้งเขาเถอะนะ
แล้วข้าจะได้ช่วยสงเคราะห์เจ้าต่อ
ด้วยการฆ่าเขาซะ
แตงเจ้านี่มันหวานเกิน
เต้าหู้
ซื้อเต้าหู้หน่อย
แปลกแฮะ
นี่เป็นครั้งแรก ที่อาจิงไปวัดตอนกลางคืน
แถมผู้หญิงสติไม่ดีย่องเข้าบ้าน
เจ้าข้าเอ๊ยมาดูเร็ว
มีผู้หญิงสติไม่ดีย่องเข้าบ้านข้า
นอนแก้ผ้าอล่างฉ่างด้วย
ทุกคนรีบมาดูเร็ว...
มาแล้ว
ท่านมาช้านะ
กลิ่นอะไร
นี่แสนตำลึงทอง
ข้ายังมีตั๋วเงิน
1 ล้านตำลึงเงินเตรียมมาด้วย
นั่นสังขารพระโพธิ์เหรอ
เร็วๆ
มา
คนตาบอดจะกลับมองเห็น
หูหนวกจะได้ยิน
คนขาพิการจะกลับเดินได้อีก
ตราบใดที่ข้า กลับมาเดินได้อีกครั้ง
ต่อให้แลกด้วยสมบัติทั้งตระกูล
ก็ยังคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม... จางต้าฉิงตายแน่นอน
ไม่ใช่แล้ว
นี่มันของปลอมนี่หว่า
ปลอมชัดๆ
ฆ่ามัน
ลุยเถอะ
ไป
เจ้าเป็นใคร
ข้าเป็นมือสังหารของศิลาดำมาหลายสิบปี
เดี๋ยวนี้ทั้งแก่ทั้งป่วย
ถ้าสังขารนี่ช่วยฟื้นสุขภาพได้จริงๆ ละก็
ทำไมข้าไม่ครอบครองซะเองล่ะ
วางลงเดี๋ยวนี้
ข้ารู้จักเจ้ามานานมาก
ไม่เคยชิมรสดาบเจ้าซักที
ลองซะวันนี้เลยละกัน
ชาวศิลาดำ ยังไม่เคยหันหน้ามาฟัดกันเองนะ
แต่วันนี้คงฝืนกฎแน่แล้ว
นักเล่นกล
เจ้าทรยศข้าด้วย
ใครทรยศใครกันแน่
ทำไมเราต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อเจ้า
ได้อะไรก็ต้องยกให้เจ้าตลอดล่ะ
เริ่มกันเถอะ
ราชากงล้อ
ถ้าเราสู้กัน
ไม่รู้ว่าฝ่ายไหนจะชนะ
แต่ถ้าเป็นเรา 3 คนสู้กับเจ้า...
เจ้าไม่มีวันชนะแน่
หากว่าเรา 3 คนร่วมมือกันฆ่าเขา...
พิรุณก็กลับไปใช้ชีวิตตามเดิมได้
เล่ยปิน
เงินส่วยทั้งหมดเจ้าเอาไป
ข้าขอแค่สังขารพระโพธิ์
แล้วหลังจากนี้
เราต่างคนต่างไป
นี่คือสังขารอีกครึ่ง
พ้นวันนี้
ข้าไม่เกี่ยวกับศิลาดำแล้ว
นี่สนุกดีจริงๆ เลย
ทุกคนล้วนอยากจะวางมือ
3 ต่อ 2 ผลลัพธ์คงเดิม
ขอชมเพลงดาบวารีไหลหน่อยสิ
ข้าฆ่าเจ้าได้สบาย
อ๋อข้ารู้
แต่เจ้าไม่ทำ
เพราะเจ้าไม่ใช่พิรุณอีกต่อไปแล้ว
นานมาแล้วข้าเคยบอกเจ้า
อยากเล่นกลเจ้าก็เล่นไป
ถ้าอยากฝึกวรยุทธ์ก็จงฝึกวรยุทธ์ไป
แต่เจ้าเอาสองอย่างนี่มาปนกันเสมอ
นับว่าปาฏิหาริย์จริงๆ ที่เจ้าอยู่มาได้ขนาดนี้
เล่ยปิน
ฆ่าพลอยฟ้า แล้วมาช่วยข้าฆ่าราชากงล้อ
เร็ว
เชือกบินของข้าไป
หนนี้กลของเจ้าไม่ได้ผลซะแล้ว
พวกเจ้าเอาชนะพิรุณไม่ได้หรอก
แต่เพลงดาบของนาง ยังพอมีจุดอ่อนอยู่บ้าง
ตอนที่สอนเพลงดาบวารีไหลให้นาง
ข้าแอบใส่จุดอ่อนให้นางไปด้วย 4 จุด
ดูดีๆ
เจ้าอยากรู้เคล็ดดาบวารีไหลไม่ใช่เหรอ
อาเฉิง
ตั้งใจฟังดีๆ นะ
เจ้าไปจากเมืองนี้ซะ
รีบขึ้นเหนือโดยเร็วที่สุด
หากว่าข้าไม่รอดไป
ทุกอย่างเกี่ยวกับข้า
ถูกฝังอยู่ในป่าช้า ภายในเขตวัดยุ่นเหอ
ที่รัก
ดูเหมือนคราวนี้ เจ้าจะเผชิญปัญหาหนักซะแล้ว
รับรองไม่รู้สึกอะไรหรอก เพราะมันไม่มีการเจ็บ
ข้าบอกแล้วว่าจะไม่เจ็บแน่ๆ...
นางยังไม่ตายนี่
พวกเจ้าสินะที่ทำเมียข้าบาดเจ็บ
แล้วไงเหรอ
ดูท่าเจ้า 2 คนแล้ว
เรื่องนี้คงคลี่คลายยากแน่
ละเว้นนางซะไม่ได้เหรอ
ฆ่าเจ้าก่อนรึฆ่านางก่อนดี
เรื่องนั้นตอบยาก
ว่าใครสมควรตายก่อน
นั่นเขาเรียกดาบเหรอ
ข้าก็แค่ต้อง...ลับมันนิดนึง
ไม่คิดว่ามันสายไปหน่อยเหรอ
ไม่เลย
ไม่สายซักนิด
เสียแรง เปล่าน่า
เข็มนึงต้นคอ
เข็มนึงหน้าอก
ไม่ทันได้เจ็บหรอก
เจ้ายังไม่ตายเลย
จะรู้ได้ยังไงว่ามันเจ็บไม่เจ็บ
เข็มเจ้าน่ะเยี่ยมถ้าซุ่มโจมตี
แต่ถ้าใช้ในที่โล่งก็ไม่เท่าไหร่หรอก
บ้านหลังนี้เล็กไป
ถ้าใช้เข็มคงไม่เข้าท่าเท่าไหร่
จำดาบคู่นี้ไม่ได้งั้นเหรอ
ไม่จริงแน่
ฆ่าเจ้าแล้วนี่
พวกเอกสารด่วนอย่ามัวงุ่มง่าม
เอาไปให้คนส่งสารให้ทันการ
ไม่งั้นเจ้าโดนด่าเปิงไม่ได้ผุดได้เกิดแน่
นี่เพราะพวกขันทีอาวุโส สงสารเจ้ากันหรอกนะ
ข้าถึงได้ยอมเก็บเจ้าเอาไว้เป็นม้าใช้
ถ้าข้าไม่สนป่านนี้ เจ้าอดตายไปเป็นชาติแล้ว
เกาฟาง เฮ้ย เจ้ายืนรอตรงนี้ก่อน
รอ เจ้ารอตรงเนี้ย
ไงพวกเจ้า หวัดดี
ท่านขันทีถัง สบายดีมั้ย
แหม ยังเช้าอยู่เลย
ถ้าไม่เพราะเจ้าเกาฟางนะ
ป่านนี้ข้ามาถึงนี่ตั้งนานแล้ว
ข้าละอย๊ากอยากลองชิม ชาของท่านขันทีจาง
แหมข้าอิจฉาเจ้าจริงๆ เล้ย
ที่แท้ราชากงล้อแห่งศิลาดำ ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน
เป็นแค่ขันทีต๊อกต๋อยอยู่ในวังนี่เอง
เจ้าเป็นใคร
คืนนี้ดึกๆ
ข้าจะไปรอเจ้าอยู่ที่วัดยุ่นเหอ
มันเรื่องอะไรข้าต้องไปที่นั่น
เจ้าหาตัวข้าเจอได้ไง
เจ้าเองเหรอที่เป็นคนฆ่าเจ้าอ้วนเฉิน
ไปได้ดาบที่เข้าคู่กันมายังไง
เกาฟางไปเร็ว
ดาบคู่นั้นเป็นดาบของข้าเอง
เกาฟาง
จาง เหรินเฟิงเหรอเจ้า
แล้วรู้มั้ยว่าเมียเจ้าน่ะใคร
สมเพชแท้
หากว่าเจ้าไม่มา
เจ้าจะไม่มีวันเห็น...สังขารนั่นอีก
เจ้าว่าไงนะ
เกาฟาง เจ้าหูหนวกเรอะ
ข้าสั่งให้รีบไป ดูซิมัวยืนเซ่อ
จำไว้ข้าจะรอที่วัดยุ่นเหอ
เจ้า...
เกาฟางไอ้หน้าด้าน
หนอย แกล้งทำเป็นใบ้...
ข้าให้นางกินยาแล้ว
นางเสียเลือดไปมาก
ให้นางพักซักระยะนึง
เอาละข้าต้องไปที่วัดยุ่นเหอ
ถ้าเกิดข้าไม่กลับมา...
อย่าบอกนางว่าข้าคือใคร
ไม่คิดมั่งเหรอ... ว่านี่อาจเป็นชะตาลิขิตก็ได้
เจ้าไม่เคยฉุกใจบ้างหรอกเหรอ
เจ้าถูกฟันแค่เพียงเบาๆ
อุดเส้นเลือดซะเดี๋ยวก็หาย
ไม่เป็นแผลเป็นแน่
ท่านอุบอะไรรึเปล่า ตอนที่สอนเพลงดาบให้ข้า
ข้าไม่ทำแบบนั้นหรอก
ท่าน...
ข้าเป็น...
ท่าน...ท่านเป็นขันที
ตอนนี้ข้าเป็น
แต่ข้าได้สังขารท่านโพธิ์มาแล้ว
อีกไม่กี่วัน
ข้าจะไม่เป็นขันที ข้าจะเป็นชายชาตรี
ท่านไม่ใช่ชายเต็มตัว
ข้าต้องเป็นแน่นอน
ตอนท่านโพธิ์เดินทางมาถึงจีน
เพื่อที่จะมีสิทธิ์ได้ใช้ชีวิตอยู่ภายในวัง
ท่านจำเป็นต้องโดนตอนซะก่อน
แต่ซากสังขารที่ข้าเห็น
ท่านไม่ได้เป็นขันที
แต่ยังคงเป็นชายชาตรี
เพราะอะไร
นี่ละวรยุทธ์อันลึกล้ำของท่านโพธิ์ละ
ข้าเห็นมากับตา
จากบรรดาจุดที่เส้นเลือดตัดกัน ข้าสามารถเข้าใจ
ถึงการเคลื่อนไหว ของกำลังภายในของท่าน
มีกระแสพลังผ่านทะลุสู่...
แกนวงกลมหลักภายในร่างกายของท่าน
อวัยวะท่านงอกใหม่ได้
แม้จะ...โดนเฉือนแล้ว
ข้าเข้าวังเมื่ออายุ 12
หลังผ่านไป 50 ปี
ยังเป็นแค่ขันทีระดับขี้ข้า
ข้าเกลียดขันที
เกลียดท่าเดินของข้า
เกลียดที่ข้าไว้หนวดเคราไม่ได้
ข้าเกลียด...
ตลอดเวลาข้าต้องปิดบัง ความสามารถด้านวรยุทธ์ของข้า
วันใดที่ข้าเข้าใจความลับของ สังขารท่านโพธิ์
ฟื้นฟูตัวเองแล้ว เราก็วางมือจากแวดวงนี้
เราจะได้ใช้ชีวิตอย่างมีอิสระ
มีเพียงเราสองคน
คิดว่ามันงอกใหม่ได้จริงๆ เหรอ
ทุกคนอุตส่าห์สู้กันแทบตาย เพื่อชิงซากสังขาร
พอได้มาดันกลายเป็นเรื่องตลก
รู้มั้ยทำไมข้าฆ่าผัวคนแรกของข้า
เพราะเขาเหมือนท่านนี่แหละ...
ไม่ขัน
ท่านไม่ใช่ไม่ขัน
ท่านมันด้วนสนิท
นี่ส่วนที่ข้าควรได้
ข้าไม่หยิบเกินนี้
ท่าน
เรื่องของกรรมต้องชดใช้
เกิดเป็นคนมันลำบาก
ก่อนนี้เจ้าเคยตายไปแล้ว
หนนี้...
คงไม่น่าทำใจยากไปที่ชอบเถอะนะ
เจ้าไม่ได้ชื่อเซิงจิง
ชื่อข้าก็ไม่ใช่เจียงเฉิง
ชื่อจริงข้าคือจาง เหรินเฟิง
ส่วนท่านพ่อของข้า คือท่านเสนาบดีจางไห่ต้วน
ครอบครัวข้าตายไม่มีเหลือ
เพราะถูกเจ้ากับพวกศิลาดำฆ่า
คนทั่วไปมักไม่ค่อยรอด ถ้าแผลที่อกฉกรรจ์แบบนี้
แต่อวัยวะภายในเจ้า มันกลับตาลปัตรไปอยู่ผิดที่ผิดทาง
คนทั่วไปหัวใจอยู่ซีกซ้าย แต่ของเจ้าอยู่ขวา
ท่านหมอ...
ขอใบหน้าใหม่ให้ข้าได้มั้ย
จากนั้นท่านหมอหลี่ก็ช่วยข้า ผ่าตัดใบหน้าให้ข้าใหม่
ทั้งเขายังบอกข้าด้วย...
หลังแปลงโฉมแล้ว เจ้าไปหนานจิง
จะเช่าห้องเหรอจ๊ะ
ชื่ออะไรล่ะเนี่ย
เจียงเฉิงข้าชื่อเจียงเฉิง
ข้าจึงเปลี่ยนชื่อเป็นเจียงเฉิง
แล้วไปหนานจิง ตามล่าเจ้า
ที่จริงฆ่าเจ้าเมื่อไหร่ก็ได้
แต่จะกำจัดศิลาดำให้สิ้นซากก่อน
ข้าจึงรอมาจนตอนนี้
หันหน้ามาแล้วมองข้านี่
เจ้ารู้เรื่องทั้งหมดดีอยู่แล้ว
อาเฉิง
ก่อนที่เจ้าจะฆ่าข้า
ข้าขอถามเจ้าอย่างนึง
เจ้าเคยรักข้าบ้างซักนิดมั้ย
ข้าไม่เคยรักเจ้าเลย
ข้าไม่เคยรู้สึกอะไรกับเจ้าทั้งสิ้น
ข้าไม่โกรธ ที่เจ้าฆ่าข้า
แต่เจ้าฆ่าพ่อข้าตาย
ข้าไม่มีวันจะอภัยให้เจ้าได้
เจ้าไปซะ
ถ้าหากว่าพ่อข้ารู้ ว่าข้าฆ่าผู้หญิงละก็...
เขาไม่ให้อภัยข้าแน่
ข้าไม่ต้องการเห็นหน้าเจ้าอีก
เจ้าไปซะ
ก็ได้
เจ้ารู้มั้ยทำไมข้า ถึงเอาเจ้ามาฝังใต้สะพาน
ข้าชอบเจ้ามากเหลือเกิน
เวลาผ่านมา ข้าจะได้มองเห็นเจ้าตลอด
ทุกครั้งที่ข้าข้ามสะพาน
เอาละทีนี้หลับตาซะ นั่นละหลับตาให้สนิทเอาไว้
เดี๋ยวทุกอย่างก็จบแล้ว
เจ้าจะไปไหน
ลงไปๆ
ไป ลงไป
แค่เราสองคน
เรายังไม่จบ
ขอจงทรงเมตตา...
ได้โปรดคุ้มครองสามีข้าเจียงเฉิง
ให้ชีวิตยืนยาว
วังแห่งที่สิบ
ราชากงล้ออยู่โดดเดี่ยว ในวังลำดับที่สิบ
จับวิญญาณส่งตะแลงแกง
ตัดสินอายุขัยชีวิต
แบ่งแยกคนรวยคนจน
ส่งหลายวิญญาณไปเกิดใหม่
ผู้ทรงปัญญาบอกข้า
เหตุที่สังขารเป็นที่เลื่องลือ
ก็เพราะท่านปรีชา เรื่องปลูกฝังจิตวิญญาณ
หัวใจเจ้าท่วมท้น ด้วยความโหดร้ายรุนแรง
จนต่อให้เจ้าเรียนรู้วิธีเคลื่อนพลังก็เถอะ
มันไร้ค่าเปล่า
ชั่วชีวิตนี้
เจ้าเป็นได้แค่ขันทีตลอดกาล
ทีเจ้ายังเริ่มต้นใหม่ได้
ข้าก็ต้องได้เหมือนกัน
ข้าแค่ต้องการเป็นชายชาตรีบ้าง
นั่นขอมากไปรึไง
ข้าเอง...
ที่สอนเพลงดาบให้เจ้า
เจ้าเรียนไม่ถึงที่สุด
จุดอ่อนยังมี
และวันนี้ข้าจะสอนเจ้าเพิ่มเติม
มี 4 ดาบของเจ้ายังไม่สมบูรณ์เท่าไหร่
ข้าห่วงว่าซักวัน เจ้าจะเจอปรมาจารย์ตัวจริง
และโดนเขาสับเป็นชิ้นๆ ถ้าเจ้าฝึกไม่สมบูรณ์
เจ้าตายแน่
ให้ข้าเก็บเกี่ยวผลแห่งกรรมเถอะ
ปกปิดจุดอ่อน
ใช้แสงและเงา
จ้องมองทะลุความมืด
กร้าวแม้จำนน
อยู่ๆไหงทะลวงแทงข้าตั้ง 11 ดาบได้ล่ะ
ข้าเต็มใจเป็นสะพาน
ทนตากลมห้าร้อยปี
ตากแดด
ตากฝน
อาเฉิง
สิ่งนี้คือผงเต่าบก
ใน 2-3 ชั่วโมง
เจ้าจะดูเหมือนตายไปแล้ว
ราชากงล้อเห็นเจ้า จะคิดว่าเจ้าตาย
ข้าสัญญา จะแก้แค้นให้พ่อเจ้าที่ตาย
ข้าเอาเงินทั้งหมดไปแลกเป็นทองคำ
แล้วฉาบทับใต้พื้นบ้าน
หลังจากข้าตาย...
รีบไปเอาเงิน แล้วไปจากเมืองหลวง
ไปแต่งงานใหม่ แล้วสร้างครอบครัวขึ้นมา
หัวใจเจ้าจะไม่หยุดเต้น
มาเถอะ
พวกเรากลับบ้านกัน
พอถึง...เจ้าก็... เขียนหนังสือหย่ากับข้านะ
อย่าโง่ไปหน่อยเลย
อนาคตข้างหน้า ยังรอเราอยู่